จากที่เขียนมีสาระได้ 2 เอนทรี่ ต่อไปก็เข้าโซนเพ้อเหมือนเดิม 555+
เพิ่งได้ไปดู ลมหายใจ เดอะ มิวสิคัล มาเมื่อวันพุธที่ 4 พฤศจิกายน
ตอนจองบัตรลืมไปว่า มีเรียนพิเศษภาษา ตกใจแทบตาย นึกว่าจะต้องโดดเรียน
แต่แล้วก็นับๆเวลา เออ เลิกทัน ดิ่งไปดู วันนั้นก็เลยพุ่งออกมาด้วยความเร็วสูง
.
เข้าเรื่อง
ลมหายใจ เดอะ มิวสิคัล เป็นละครเพลงที่นำเพลงของคุณบอย โกสิยพงษ์มาร้อยเรียงเป็นเรื่องราว
พล็อตหลักๆคือ เวลาที่มีอยู่ในขณะนี้ รีบใช้ก่อนจะไม่มีเวลาเหลืออีกแล้ว (คิดว่าประมาณนี้)
ธีมดูเป็นนาฬิกาทราย หมุนไปหมุนมา เวลาที่เหลือก่อนทรายหมด จะใช้อย่างไร
.
ฉาก - ขอพูดเรื่องนี้ก่อน เพราะตลอดมาเวลาดูละครคุณบอย ถกลเกียรติ วีรวรรณ
ฉากของคุณบอยอลังการมาก แต่กลับไม่เคยรู้สักว่าจับใจ เท่าฉากที่ดูธรรมดาของเรื่องนี้
ฉากเรื่องนี้ ถ้าดูปกติ ธรรมดามากๆ ไม่ได้ใหญ่โตอลังการ สมจริงเท่าไรนัก
แต่เมื่อผสมผสานกับเนื้อเรื่องแล้ว กลับให้ความรู้สึกว่า เหมือนจริงซะยิ่งกว่าฉากที่ทำอลังการ
เรียกว่า ทำให้เกิดความรู้สึกคล้อยตามได้ดีกว่าล่ะมั้ง ? เพราะบางครั้งฉากอลังการก็เป็นความสิ้นเปลือง
ที่ไม่ได้อารมณ์ตามมาด้วย แค่รู้สึกว่า ก็สวยดีค่ะ แต่ไม่ได้ให้อารมณ์แบบเดียวกับเนื้อเรื่อง
อาจเพราะสวยเกินไป ไม่ได้พูดเล่นค่ะ สวยเกินไป อย่างฉากเมรุในบัลลังก์เมฆ สวยไปค่ะ
ไม่ได้สวยแบบเศร้าๆด้วยนะคะ สวยแบบว่า ถ้าเป็นของจริง คงเดินมาชมว่า สิ่งก่อสร้างนี้สวยจัง
แล้วยิ่งตอนเปิดลงมาจากข้างหลัง นึกว่า ยานอวกาศจากหนัง - -"
แต่พอมาเรื่องนี้ ไม่ว่าฉากร้านอาหาร (ร้านเหล้า ?) ก็ให้ความรู้สึกเหมือนจริง ทั้งที่ไม่ได้สวยอะไรมาก
ฉากเก้าอี้กับต้นไม้ ก็ให้ความรู้สึกเศร้าและโดดเดี่ยว ชั้นบนของร้านที่เป็นบ้านของพัด ก็ให้ความรู้สึกเป็นบ้าน
ทุกฉากไม่ได้สวย จนอลังการ แต่กลับจับใจเมื่อยามดู....
.
เพลง - เพลงของคุณบอย โกสิยพงษ์เป็นเพลงที่ดีและไพเราะอยู่แล้ว การหยิบของดีมาทำนั้น
จึงได้รับความคาดหวังไม่น้อย หากนำของดีไปทำ แล้วเละเทะ คงจะมีเสียงวิพากษ์วิจารณ์แบบไม่เกรงใจ
แต่เรื่องนี้ได้นำของดี ไปเสริมแต่งให้กลายเป็นของที่ดียิ่งขึ้น เพิ่มความประทับใจและอารมณ์ให้เข้มข้น
การตีความของบทเพลงทำได้ดี โดยเฉพาะเพลงหยุดที่ร้องด้วยความรู้สึกหลากหลาย (ประมาณ 3 แบบ)
ในสถานการณ์แตกต่างกัน เป็นการตีความที่ยอดเยี่ยมจริงๆ สามารถทำเพลง 1 เพลงให้เข้ากับ 3 สถานการณ์
เพลงของคุณบอย โกสิยพงษ์ ไม่ได้แต่งมาเพื่อละครเวทีเรื่องนี้ แตกต่างกับละครเพลงเรื่องอื่น
แต่อารมณ์คล้อยตามเนื้อเรื่อง ไม่ได้ด้อยกว่า แม้แต่น้อย ต้องเรียกได้ว่า
บทเพลงที่ดี...ถูกนำมาจัดเรียงให้ งดงามยิ่งขึ้น
.
นักแสดง - นักแสดงนำทั้ง 5 คน ขอแยกพูดเป็นคนๆไป
มอส - แสดงบทพัด เราดูละครเวทีเรื่องฟ้าจรดทราย ตอนนั้นเราเฉยๆกะมอสมาก
แต่กลับรู้สึกว่า มอสเหมาะกับบทนี้ มอสเหมาะกับบทน่ารักๆ ทะเล้นนิดๆ เข้าใจว่ามอสอายุไม่น้อยแล้ว
แต่เรากลับรู้สึกว่าพี่เขา เหมาะกับบทใสๆ เด็กๆ มากกว่าบทที่ต้องเป็นผู้ใหญ่มาดขรึมอย่างชาริฟ
เสียงร้องนั้น ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว ฟังเมื่อไหร่ก็คุณภาพ จะติดอยู่นิด ตรงส่วนสูงล่ะมั้ง
เวลาประกบคู่กับผู้หญิงสูงๆ มันเลยดูแปลกๆ
นิโคล - แสดงบทฝน สาวสวย ใส น่ารัก แสนดี ตัวแทนของผู้หญิงในอุดมคติของผู้ชาย
เสียงของนิโคลไพเราะมาก แต่เราไม่ชอบชุดที่นิโคลใส่และบทที่นิโคลได้รับเลย
ไม่ใช่เพราะฝีมือการแสดง แต่เพราะเราไม่ชอบบทแบบนี้ในละครหรือนิยายอยู่แล้ว
จึงยากมากที่เราจะชื่นชมอย่างอื่น นอกจากเสียงร้องที่ไพเราะจับใจของเธอ
รัดเกล้า - แสดงบทเจ๊ฉัน เฮฮา สนุกสนาน เป็นความเข้มแข็งที่แฝงด้วยความเหงา
ชอบตัวบทมากๆ และรัดเกล้าเองก็แสดงได้ดี ฉากที่ขำก็ขำ อินก็อิน
เสียงคงไม่ต้องกล่าวถึง ทุกคนยอมรับกันอยู่แล้วว่า สุดยอดขนาดไหน
ออฟ ปองศักดิ์ - แสดงบทต่อ ออฟดูหล่อมาก แมนมาก เป็นคนดีที่เหมาะกับบบทพระรองเสียจริง 555+
น่าแปลก เราว่า ออฟเหมาะกับร้องเพลงของเรื่องนี้ มากกว่าเพลงที่เขาร้องในอัลบั้ม
คงเพราะเพลงของเจ้าตัว ใช้เสียงสูง จนเรารู้สึกว่า มันกลายเป็นเพลงผู้หญิงกลายๆ
แต่พอฟังเจ้าตัวร้องเพลงที่ทำให้ดูแมนๆ ก็รู้สึกว่า ว้าว ! ยอดไปเลย
แก้ม เดอะสตาร์ - ขอเรียกแบบนี้แล้วกัน เพราะเชียร์เจ้าตัวตั้งแต่อยู่รายการเดอะสตาร์
แก้มรับบทพาย น้องสาวพัด ผู้หญิงซนๆ เสียงของแก้มเพราะจริงๆ แต่ติดที่แก้มตัวใหญ่ไปนิด
เวลาเล่นบทน้องสาวคู่กับมอสที่ไม่ได้สูงสักเท่าไร เลยดูไม่ค่อยเหมาะมั้ง ?
ยังไงซะ เสียงเธอก็ไม่ได้ด้อยกว่ารุ่นพี่ในวงการเลย ตอนร้องกับนิโคลและรัดเกล้า
นักแสดงคนอื่นๆ - ขอโทษนะคะ เราไม่รู้ชื่อจริงๆ นั่งเปิดดูในรัชดาลัย แม็กกาซีน ก็มีแต่ชื่อ
ไม่รู้คนไหนเป็นคนไหน เอาเป็นว่า คนที่เล่นเป็นคนพูดไม่ชัด คุณที่เล่นเป็นกะเทยพูดจาฮาๆเรื่อง scar
ทั้งสองคนแย่งซีนนักแสดงนำมากๆ และทำให้เนื้อเรื่องสนุกสนานมากๆเลยค่ะ
ในตอนจบเราปรบมือให้คุณสองคน ดังที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะคุณสุดยอดกันจริงๆ
.
เนื้อเรื่อง - ขอไว้ท้ายสุด เพราะว่า มันดูอ่อน 555+ เนื้อเรื่องนี้ไม่ได้เข้มข้นมาก อาจเพราะใช้พลังหมด
ไปกับการแต่งเรียงร้อยเพลงคุณบอย แล้วเพลงคุณบอยก็ใสๆอยู่แล้วด้วย จะเอามาบีบเดี๋ยวจะเละเทะไปหมด
ที่จริงไม่ใช่เนื้อเรื่องไม่ดีนะคะ แค่ขาดความเข้มข้น เหมือนกินกาแฟใส่นม ก็อร่อยเหมือนกัน แต่ถ้าเป็นกาแฟสด
จะยิ่งได้รสชาติลุ่มลึก จนสุดยอด ประมาณนั้น เนื้อเรื่องเนื้อหาดี ให้ข้อคิดที่ดี มีฉากที่ทำให้อารมณ์คล้อยตาม
จนน้ำตาเอ่อขึ้นมาและไหลออกจากดวงตา แต่กลับมีมุขที่ทำให้คนทั้งโรงหัวเราะกันได้
บทตลกไม่ใช่เรื่องง่ายนะคะ ถ้าทำออกมาแล้วแป็ก มันจะทำให้เนื้อเรื่องกร่อยมาก แต่นี่ ทำได้ดีจริงๆ
เรื่องนี้มีครบทุกรส...สามารถหัวเราะ...ร้องไห้และปรบมือได้ด้วยความประทับใจ
.
เก็บตก
- ชอบฉากนาฬิกาทรายข้างหลังมาก พูดภาษาบ้านๆคือ เท่ โคตร !!
- พี่มอสใส่ชุดดำ ตอนกลับมาอีกครั้ง เท่มากค่ะ ถึงพี่จะดูผอมไปนิดนึง
- บทของคุณรัดเกล้า ทำให้นึกถึงคนรู้จักในชีวิตจริง จนอยากโทรไปหาเลยค่ะ
- ออฟ ปองศักดิ์ แมนมาทั้งเรื่อง มากลับเป็นตัวเองตอนเมดเลย์เพลงสุดท้าย แต่หนูก็ชอบนะ 555+
- รอบที่ไปดู มีพระองค์เจ้าสักองค์หนึ่ง - -" คือ ไม่แน่ใจว่า องค์ไหน มาดูด้วย ก็เลยแอบเกร็งๆนิดนึง
- และสุดท้าย . . . ไม่มี CD เพลงขาย เสียใจอ่ะ เป็นเรื่องแรกเลยนะ ที่คิดอยากจะซื้อ CD